چرا که رقص به حالت است

نه حالت به رقص !

+سهروردی

خدای من … : (

وای خدای من ... ؛ (

نیامده ام بگویم چشمهایم به چه رنگی بودند ..

و نه اینکه دیشب با فاصله ی زمانی یک ساعت خبر مرگ دو جوان را شنیدم ..

میخواهم فعلا بگذرم از حمید که مترجم کتاب مورد علاقه ی خواهرم بود ..

یا محمد که فقط 17 ساله اش بود!

آمده ام بگویم چقدر از سرطان می ترسم!

آمده ام بگویم چقدر از سرطان بدم می آید !

حرف زیادی ندارم

آمده ام خانه ی دلم .. کمی گریه کنم!

اینجا هستم که فقط فکر کنم

آخرین صدای ضبط شده ی حمید "لالایی" هست که برای دخترش "هیوا" خوانده است!

هیوا که 3 ماه دیگر به دنیا می آید ..!

نمیخواهم ببینم "هیوا" با " لالایی بابا" چه میکند ..

امروز هم نگاه نکردم به مادری که گل 17 پرش را از کف داده بود ..

من فقط میخواهم

برای خودم بمیرم !

قبلش هم باید سرطان را بمیرانم ..!

دیشب جز اینکه توی تاریکی اتاق چندین صفحه با بدترین خط بنویسم

و چند قطره اشک به همه ی هیواها .. حمید ها .. و محمد ها هدیه کنم

نتونستم کاری کنم!