تمامِ شاديِ من اينست :

          تكيه بدهم به پشته‌يِ‌ نيمكتِ سبز

و

تماشا كنم

شادي و شورِ كودكانه‌اي كه

          يادآور شيرينيِ تمام لحظه‌هاي بي دغدغه‌ام هست ..

سوگند به غروبِ ‌روزهاي‌پاييزي

تنها

پاكيِ باران از موهاي خيس بچه‌هاست كه

مرهمِ ذره‌ذره‌ي دل‌گيري‌ها و دل‌تنگي‌هايم هست ..

.. - - .. - - .. - - .. - - .. - - 

~ هِلا !

 دلِ خوني از دل‌م دارم ..

ميدانم ..

آخرش مجبور ميشوم به رايگان ميان بچه‌هاي همين پارك تقسيمش كنم ..!

..~..

.~.

.

(( پرنيان كوچولو

تموم خستگيِ اولين جلسه‌ي تدريس‌ رو از يادم بردي

الهي من قربونِ "2سالمه" گفتنت برم ))

پاييز كه رسيد

باز دلم هواي روياهامُ كرد ..

يه روزي ــ يه جايي

من باشم، تو هم باشي

يه جاده‌ي بلند

با سنگفرشي پر از برگايِ زردِ

تا انتهايِ مسير

          باهم دور بذاريم .. دوچرخه‌سواري كنيم!!

پ.ن:

تو = سمپاديسما   ؛-)

به لطافت ماه ميماند

و چون هور ، هرم نگاهش جان مي‌دهد

انحناي‌تنش از پيچش ستارگان نيز زيباتر است

خداوند

زيباييش را در آفرينش او به رخ كشيده است ...

.

.

روز دختر مبارك !